myMISSION

 

 

 

ใครว่าเป็นหมอฟันนั้นง่าย ...ขอเถียง

ใครว่าอาชีพหมอฟันนั้นสบาย ...ขอเถียง

ใครว่าหมอฟันเรียนกันสบายๆ ...ขอเถียงสุดขาดใจ ให้ตายเถอะ

 

ใครว่าชีวิตของนทพ.(นักศึกษาทันตแพทย์)นั้นดูมีความสุข ...ลองมาดูพวกเราเรียนกันดูสิ

 

.

.

คุณนั้นล่ะ คือผู้โชคดี ...อย่างน้อยก็โชคดีกว่าเราล่ะน้า

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่แรกตั้งแต่ที่ได้ก้าวเข้ามาเรียนทันตะนี้ รุ่นพี่หลายๆคนก็บอกแกมขู่ว่า ถ้าไม่รักจริงก็ซิ่วไปคณะอื่นเถอะ  เราก็ได้แต่งง ว่าทำไมพวกรุ่นพี่ถึงได้มาขู่เราแบบนี้ ไม่ใช่มาพูดแค่คนสองคน เจอใคร ใครก็พูด

 

-ทำไมวะ  มันมีอะไรกันนักหนา กะไอ้แค่หมอฟัน มันก็หมอๆเหมือนกันนั่นล่ะ- เราได้แต่คิดแบบนี้โดยไม่เคยเฉลียวใจเลยลักนิด

 

ปี1 ... ชีวิตแห่งการเป็นน้องใหม่ อะไรจะมีความสุขขนาดนี้ เรียนก็น้อยๆ โดดบ้างเที่ยวบ้าง อะไรที่ไม่เคยได้ไปก็ไป อะไรที่ไม่เคยได้ลองก็ลอง (แต่ไม่เคยทำอะไรเสียหายนะ หึหึ) ชีวิตการอยุ่หอก็แปลกใหม่ มีกิจกรรมมากมายที่ทั้งเหนื่อย ทั้งฮา แต่ไม่เคยเบื่อ

 

ปี2 ... เริ่มได้เรียนวิชาคณะ ได้รู้ว่าวิชาคณะของตัวเองเป็นอย่างไร ทั้งมาก ทั้งยาก แต่ก็ยังผ่านมาได้ แม้ว่าเกรดมันจิ๊บๆก็ตามเถอะ ได้อ่านหนังสือตั้งแต่สิบเอ็ดโมงเช้าจนถึงห้าทุ่ม (มีพักไปกินข้าวแค่นั้นล่ะ) ...ไม่ได้เวอร์นะ แต่ทำไงได้มันช่วงใกล้สอบนิ แหล่งกบดานคือหอสมุดคณะแพทย์นั่นล่ะ  อ่านเข้าไป ทั้งชีทเรียน แกะเทป เปิดtextบ้าง รวมถึงเลคเชอร์ที่จดเองในคาบอีก(แม้จะไม่ค่อยได้จดอะไรก็ตามเถอะ) แต่พอสอบเสร็จก็ไปrelaxกัน หาไรกินบ้าง เที่ยวบ้าง ร้องเกะบ้าง ยิ่งกิจกรรมหลังสุดนี้ชอบมาก

 

แต่พอมาปี3 ...ไอ้ที่นรกตอนปี2นั้น เทียบไม่ติดเลยกับในปี3

 

ชีวิตของการทำแลปคณะ ....นรกชัดๆๆ

 

ต้องบอกก่อนว่าหมอฟันไม่ได้เรียนหนักแบบเดียวกับเรียนหมอน่ะ

-เรียนหมอ อ่านหนังสือเยอะๆ ใฝ่รู้มากๆ จำให้ได้ เรียนให้เข้าใจ วิเคราะห์ให้เก่งๆ

-เรียนหมอฟัน อ่านหนังสือเยอะๆ แต่น้อยกว่านิดนึง ใฝ่รู้บ้างก็ดีนะ จำให้ได้ แม่นๆ วิเคราะห์ก็ต้องมีเหมือนกัน แต่ที่ต่างคือ เก่งงานศิลปะจะเวิร์คมากๆ จริงๆนะ เวิร์คสุดๆ ...แล้วเดี๋ยวก็จะรู้ว่าทำไมถึงต้องเก่งงานศิลป์